donderdag 7 mei 2020

Een mannetje van tin

Ik kwam op Marktplaats een advertentie tegen van iemand die zijn tin-giet-spulletjes te koop aanbood. Dat leek me altijd nog eens leuk: tin gieten! Ik deed een bod en kreeg een paar dagen later een doosje thuis met heel veel tin, een paar gietijzeren pannetjes, twee mallen, mal-poeder en nog wat ander spul, zoals tangen. Natuurlijk probeerde ik het meteen even uit. Tin smelt bij een temperatuur van 230 graden, dus even boven een vuurtje houden is genoeg. Meteen al een mooi gezicht: vloeibaar metaal! In de mal gieten en klaar is kees!
Ik probeerde beide mallen uit. Het was een soldaatje en een paard met ruiter. Erg prachtig, hoor, maar ik wilde eigenlijk zelf bepalen wat ik in tin ging gieten.
Het is niet zo dat ik perse een Lego-poppetje van tin wilde hebben, maar ik wilde kijken of het me zou lukken om iets wat ik zélf had gekozen in tin zou kunnen veranderen. Het ging dus om het idee van het zelf kiezen. Nu zou een gewoon Lego-poppetje vrij klein zijn (zelfs nog korter dan het tinnen soldaatje, dat toch al vrij klein was), maar ik had ook nog een soort reuzen-Lego-poppetje in huis, wat me geschikter leek.
Als je zelf kiest wat je wilt maken, moet je natuurlijk ook zelf eerst de mal maken. Nu kun je allerlei officiële tin-giet-produkten kopen, maar ik wil altijd voor een dubbeltje op de eerste rang zitten en ik was benieuwd of het ook met siliconen-kit zou lukken. Dat zag ik ergens op YouTube. Je vult een bakje met water en daar doe je flink wat handzeep bij. In dat zeepwater spuit je wat siliconen-kit en dan even flink kneden onderwater. De siliconen verandert dan van een plakkerige massa in een soort kneedbare klei. Ik drukte mijn poppetje in een bakje met een laagje siliconen-kit. Aan de bovenkant moet natuurlijk een gat open blijven waarin je de vloeibare tin kunt gieten (de giet-opening). En als de vloeibare tin dan in de mal komt, moet de lucht er ook uit kunnen. Daarom heb ik twee lucht-gangetjes gemaakt door heel tactisch twee saté-prikkers te plaatsen. En verder wil je natuurlijk dat de twee mal-helften goed in elkaar passen. Daarom maakte ik twee kuiltjes in de onderste mal, die dan zouden worden opgevuld met twee 'uitstulpinkjes' van de bovenste helft.
Echter, toen ik een nieuwe laag siliconen-kit over dit alles had gedaan, bleken de twee mal-helften volledig aan elkaar vast te zijn geplakt en moest ik het hele ding gewoon in tweeën snijden. Dus die kuiltjes en uitstulpinkjes, daar kwam niet veel van terecht. Maar goed, het zag er best hoopvol uit, vond ik zelf. Je zag in beide helften wel ongeveer de vorm van het poppetje. En je ziet aan het gezicht van het mannetje dat hij blij was dat hij er weer uit mocht.
De grote vraag was natuurlijk de hele tijd: hoe zou de siliconen-mal reageren op vloeibaar tin van 230 graden Celsius? Eerst de mal maar goed ingepoederd met mal-poeder, zoals ik dat ook bij de tinnen soldaatjes had gedaan. Flink wat vloeibaar tin erin gegoten en waarempel: een prachtig tinnen Lego-mannetje! Het had gewerkt! De siliconen-mal werd wel wat plakkerig en zacht door de hitte, dus meer dan twee keer kon ik de mal niet gebruiken. Dus in die zin is siliconen-kit niet geschikt voor tin gieten. Maar voor een groot ijsklontje of voor zeepjes maken zou het prima kunnen op deze manier.
De eerste keer waren de handjes niet helemaal goed opgevuld, maar bij de tweede poging goot ik het tin er wat langzamer in en toen ging het beter. Alles zat erop en eraan. Ik moest 'm nog wel wat vijlen, schuren en polijsten (zie het verschil met het linker mannetje), maar al met al ben ik dik tevreden.

zondag 3 mei 2020

Een lampenkap van lege yoghurtbakjes / a lampshade from empty yogurt cups



Dit idee zag ik eens op Pinterest. Het duurde even voordat ik kon beginnen met deze klus, want ik moest eerst genoeg lege yoghurtbakjes verzamelen. Ik heb mijn kinderen ongeveer een jaar lang af en toe van deze toetjes laten eten en zo is het uiteindelijk gelukt om 115 lege bakjes te verzamelen. Zoveel had ik namelijk nodig voor 23 rijen van 5.

I once saw this idea on Pinterest. It took a while before I could start with this job, because I first had to collect enough empty yogurt cups. I had my children eat these desserts every now and then for about a year and so I finally managed to collect 115 empty cups. That's how much I needed for 23 rows of 5.


Ik wilde de plastic bakjes precies zo aan elkaar bevestigen als ik ook bij mijn dia-lampenkap had gedaan: met ringetjes in het midden van elke zijde. Om ervoor te zorgen dat elk gaatje ook precies in het midden terechtkwam, had ik een mal gemaakt. Anders zouden de bakjes scheef gaan hangen. Honderdvijftien keer vier gaatjes is vierhonderdzestig gaatjes.

I wanted to attach the plastic cups exactly as I did with my slide lampshade: with rings in the middle of each side. To make sure that each hole ended up exactly in the middle, I made a mold. Otherwise the trays would hang crooked. One hundred and fifteen times four holes is four hundred and sixty holes.


Ik had nog buigringetjes over van mijn dia-lampenkap - 8mm. Op het linkerplaatje zie je hoe je ze het beste kunt open en dicht kunt buigen. Op het rechterplaatje zie je hoe ik twee bakjes met elkaar verbond. Volgens mij heb ik 253 ringetjes gebruikt, maar ik kan me vergissen. Eén ding is zeker: ik had drie dagen last van gevoelige vingertoppen.

I still had bending rings from my slide lampshade - 8mm. On the left picture you can see how best to open and close them. On the right picture you see how I connected two trays together. I think I used 253 rings, but I can be mistaken. One thing is certain: I had sore fingertips for three days.


Ik heb ervoor gekozen om de de drie kleuren zo willekeurig mogelijk over de lampenkap te verdelen, wat dus eigenlijk helemaal niet willekeurig is, maar juist een heel bewust werkje. Van een andere lampenkap gebruikte ik de boven- en onderring en toen was de lampenkap klaar!

I have chosen to distribute the three colors as randomly as possible over the lampshade, which is actually not random at all, but rather a very conscious work. From another lampshade I used the top and bottom ring and then the lampshade was ready!


Hier nog even een filmpje van het hele proces:

Here's a video of the whole process:


Vond je dit nuttig of inspirerend? Overweeg dan eens om mij op een kopje koffie te trakteren.

Was this useful or inspiring? Please consider buying me a cup of coffee.

vrijdag 24 april 2020

De puzzel met 4 of 5 stukjes

 

Deze houten puzzel is gebaseerd op the missing square puzzle, die vaak in wiskundelessen wordt gebruikt om leerlingen te leren dat ze niet op hun blote oog moeten vertrouwen, maar dingen moeten narekenen.
De oplossing zit 'm in het feit [spoiler alert] dat de hoek van de schuine zijden van de twee kleine driehoeken niet gelijk aan elkaar zijn en dat de schuine zijde van de gehele puzzel ofwel een klein deukje naar binnen heeft ofwel een klein deukje naar buiten.


Als je het kleinere driehoekje rechtsboven stopt krijg je situatie A - een klein deukje naar binnen. Als je het kleine driehoekje linksonder stopt, krijg je situatie B - een klein deukje naar buiten. Precies genoeg extra ruimte om ook het groene vierkantje kwijt te kunnen.

Maar goed, als je dit allemaal niet weet, kun je het filmpje hierboven verbazingwekkend vinden. Het is dan ook een leuke puzzel om je publiek mee te vermaken of om iets over oppervlakte uit te leggen.

Ik zaagde eerst heel precies alle benodigde puzzelstukjes uit MDF. Kijk hier voor de afmetingen van de stukjes en let vooral op de grote driehoek (3 bij 8) en de kleine driehoek (2 bij 5). En ik zette de stukjes mooi in de verf.


Bij het plexiglas-frame is het even opletten geblazen. Je moet hier de maat kiezen van de oplossing met vijf puzzelstukjes (situatie B: het deukje naar buiten). De oplossing met vier stukjes zal dan ook automatisch binnen dit frame passen.


Plexiglas kun je gewoon met een decoupeerzaag op maat zagen. Ik heb het plexiglas op het hout geschroefd en toen was de puzzel klaar! Let op het deukje in de lange schuine zijde naar binnen (links) en naar buiten (rechts).



maandag 30 maart 2020

Een fruit dispenser



Ik heb blijkbaar een zwak voor 'dispensers'. Na twee kauwgomballenautomaten (hier en hier), nu eens een gezonde variant: een dispenser voor vier soorten fruit. Nee, bananen passen er niet in. Dat klopt. Maar wel veel andere fruitsoorten, als ze maar min of meer rond zijn.

Zoals altijd, eerst maar eens goed nadenken, schetsen en meten. Ik wilde vier vakken met een klein beetje variatie in breedte, zodat je wat groter fruit (sinaasappels) en wat kleiner fruit (kiwi's of mandarijnen) kwijt kunt.



Bij de doe-het-zelf-zaak kocht ik een paar plaatjes plexiglas van 3mm. Dit spul kun je gewoon met een decoupeerzaag in de gewenste afmetingen zagen. Laat het zaagje niet ál te snel op-en-neer bewegen, want dan kan het plexiglas breken.


Ik maakte alle onderdelen uit mijn schets en begon het geheel een beetje te passen en te meten. In dit stadium besefte ik dat het niet makkelijk zou worden om een stuk fruit te pakken, doordat het zit ingesloten tussen twee schotjes en je er met je vingers niet goed omheen kunt. Daarom zaagde ik halve rondjes uit alle schotjes. Het is altijd goed om tijdens het proces nog wat dingen aan te passen ten opzichte van je schets.


Dan alle elementen aan elkaar vastlijmen met mijn favoriete lijm! En als laatste het meest bevredigende van alles: het beschermfolie van het plexiglas afhalen (voor zover ik dat nog niet gedaan had).


Even naar de supermarkt voor wat daadwerkelijk fruit en dan de dispenser vullen. Hiervoor leg ik het ding steeds maar even plat neer, anders maken die appels zo'n smak als je ze er van bovenaf ingooit. Dit nodigt toch uit om vaak een stuk fruit te pakken, nietwaar?





dinsdag 29 oktober 2019

Garagedeuren


Onze garage had nog zo'n oude, metalen deur die omhoog opengaat. Ik wilde graag dat we onze fietsen gemakkelijk konden binnenzetten en daarom moesten er openslaande deuren komen. Ik wist nog helemaal niks over kozijnen, deuren, sloten en scharnieren, dus het werd weer een leerzame klus.

Eerst maar eens de kozijnen. Er blijken drie standaard kozijn-profielen te bestaan. Ik gebruikte profiel A voor de zijkanten en voor de bovenkant en profiel C voor de onderdorpel (met een schuin aflopende kant voor het regenwater).


Het is nog even een flinke puzzel hoe je precies moet zagen om de profielen in elkaar te laten passen:


Maar als dat eenmaal gelukt is, kun je de lijst in elkaar vastschroeven.


Ik wilde graag dat elke deur eruit zou zien alsof hij was opgebouwd uit planken, maar tegelijk wilde ik ook dat hij superstevig was. Daarom kocht ik twee enorme platen hout van 4 centimeter dik ('okoume' watervast multiplex) en freesde ik daar geultjes in. Daarna goed in de grondverf zetten en in de beits.


Ik kocht een slotmechanisme en bijpassende deurkrukken. Bij de verpakking zat een boekje waarin precies stond waar ik moest boren en beitelen. In mijn geval ongeveer zeven gaten van 18mm naast elkaar en dan de restjes wegbeitelen. De scharnieren maakte ik ook alvast op de deur vast. Een klein beetje laten 'verzinken' in de deur om de spleet tussen het kozijn en de deur minimaal te houden.


Het kozijn paste gelukkig precies! Je hoeft het kozijn alleen aan de zijkanten aan de muur te bevestigen met ongeveer 4 kozijnpluggen per kant.


Toen het kozijn stevig en waterpas was bevestigd konden we de deuren erin hangen. Ik heb ervoor gekozen om de scharnieren niet in het kozijn te laten verzinken. Anders zou ik in het midden teveel ruimte overhouden. Langs de rand van de linker deur plaatste ik nog een afdeklatje, zodat de spleet in het midden niet zichtbaar is. Aan de achterkant van de rechter deur maakte ik boven en onder een grendel, zodat die deur van binnenuit op slot kan.


zondag 9 juni 2019

Kauwgomballenautomaat 2.0 / gumball machine 2.0


Ik maakte een tweede kauwgomballenautomaat van MDF en vooral ook van heel veel ijsstokjes (voor de ketting). Bij deze automaat is het heel spannend waar je kauwgombal langs zal gaan! Links? Rechts? Of toch door het midden? Hieronder een filmpje over het maakproces en het ding in werking.

I made a second gumball machine from MDF and from a lot of ice cream sticks (for the chain). The exciting part of this machine is: what path will your gumball take? Left? Right? Or through the middle? Below a video of the making process and the thing in operation.


Vond je dit nuttig of inspirerend? Overweeg dan eens om mij op een kopje koffie te trakteren.

Was this useful or inspiring? Please consider buying me a cup of coffee.

maandag 25 maart 2019

Kauwgomballenautomaat / gumball machine


Ik maakte deze kauwgomballenautomaat met verschillende 'knikkerbaan'-technieken. Hierbij een filmpje van het ding in werking. Spoel door naar 3:05 om te zien hóe ik het ding heb gemaakt.

I made this gumball machine with different 'marble track' techniques. Here is a video of the thing in operation. Fast forward to 3:05 to see how I made the thing.


Vond je dit nuttig of inspirerend? Overweeg dan eens om mij op een kopje koffie te trakteren.


Was this useful or inspiring? Please consider buying me a cup of coffee.

maandag 18 maart 2019

Houten auto's / wooden cars


Een tijd geleden maakte ik lampjes van allerlei voorwerpen op wieltjes. En later, toen ik met mijn fauteuil bezig was, ontdekte ik hoe leuk houtbewerking eigenlijk is. Daarom leek het me leuk om dat nu eens te combineren door wat houten auto's te maken. Ik had nog wel wat wieltjes over, maar kocht er toch nog wat meer bij. Voor de assen gebruik ik trouwens altijd draadeind (M6).

A while ago I made lamps of all kinds of objects on wheels. And later, while working on my armchair, I discovered how much fun woodworking actually is. That's why I thought it would be fun to combine that by making some wooden cars. I still had some wheels left, but I bought some more. I always use threaded rod (M6) for the axles.


Ik kocht een stuk mooi (en duur) hout: meranti. Eerst maar eens globaal de overtollige stukken hout wegzagen en boren. En daarna flink schaven en schuren, schuren, schuren.

I bought a piece of beautiful (and expensive) wood: meranti. First, roughly saw away and drill the excess pieces of wood. And then planing and sanding, sanding, sanding.


Al snel was de eerste auto af en maakte ik een ander model, waarbij ik vooral veel moest schaven. Schaven is echt leuk werk!

Soon the first car was finished and I made another model, where I had to plan a lot. Planing is really fun work!


Ik wilde graag dat elke auto zo verschillend mogelijk van de andere auto's zou worden. Daarom maakte ik ook eentje met een sportieve streep in het midden door 2 verschillende houtsoorten te gebruiken:

I wanted every car to be as different as possible from the other cars. That is why I also made one with a sporty stripe in the middle by using 2 different types of wood:


De gaten voor de assen op de juiste plek boren en verven maar!

Drill the holes for the shafts in the right place and paint!


Ik heb twee auto's geverfd, eentje in de olie (links) en eentje in de lak (rechts):

I colour painted two cars, one in the oil (left) and one in the transparent paint (right):


Hier nog eens alle vier de modellen:

Here again all four models: 





Vond je dit nuttig of inspirerend? Overweeg dan eens om mij op een kopje koffie te trakteren.

Was this useful or inspiring? Please consider buying me a cup of coffee.

vrijdag 1 maart 2019

Een werkbank / a workbench

 

Jarenlang bewaarde ik al mijn gereedschap noodgedwongen in dozen en opbergboxen, maar nu heb ik eindelijk ruimte voor een werkbank en gereedschapswand! Eerst maar eens wat schetsen maken:

For years I had to keep all my tools in storage boxes, but now I finally have room for a workbench and tool wall! First make some sketches:


Ik had een handige ladekast die in ieder geval onder het werkblad moest passen. En een lekker diep werkblad leek me handig - 75 centimeter. Eerst het geraamte van zogenaamde 5-bij-7's.

I had a handy chest of drawers that at least had to fit under the worktop. And a nice deep worktop seemed useful to me - 75 centimeters. First the skeleton of so-called 5-by-7's.


Het werkblad zelf (en de wandplaat) is van OSB (oriënted strand board) - een soort geperste houtschilfers. Toen de platen eenmaal lagen en hingen kon het leukste werk beginnen: het ophangen van het gereedschap! Eerst maar eens de zaag.

The worktop itself (and the wall plate) is made of OSB (oriented strand board) - a type of pressed wood chips. Once the plates lay and hung, the fun part could begin: hanging the tools! First the saw.


En na twee uren zag de wand er ongeveer zo uit:

And after two hours, the wall looked something like this:


Ik ben net zolang doorgegaan met het ophangen van dingen totdat hij helemaal gevuld was. Een klein beetje logica en orde zit er wel in, maar het moest natuurlijk vooral ook mooi lijken. Ook al zou ik nu nooit meer iets maken, dan ben ik toch blij dat ik hier elke dag even naar kan kijken.

I kept hanging things up until it was completely filled. There is a little bit of logic and order, but of course it had to look beautiful. Even if I will never make anything again, I am happy that I can take a look at this every day.


Vond je dit nuttig of inspirerend? Overweeg dan eens om mij op een kopje koffie te trakteren.

Was this useful or inspiring? Please consider buying me a cup of coffee.