AT-AT Walker

Voor 2017 had ik mij voorgenomen om te leren naaien.
De AT-AT Walker uit Star Wars vind ik het allercoolste ding in de geschiedenis van de wereld, qua design, dus wilde ik daar een knuffel van proberen te maken.
Eerst maakte ik het ding maar eens van papier, zodat ik op basis van die afmetingen eenvoudig een naaipatroon kon maken.

Ik tekende elk vlakje nog eens uit op papier en met behulp van die vormpjes knipte ik de benodigde stukjes stof uit. Ik wilde hem wel grijs laten, maar aan de andere kant moest hij er ook wel knuffelbaar uit komen te zien en daarom koos ik voor grijze stof met bloemetjesmotief.

 

Na een beetje uitleg van mijn vrouw over hoe de naaimachine werkte, was de kop al vrij snel klaar. Een paar coole schieters aan de zijkant en het was meteen al de karakteristieke kop van een AT-AT Walker.

 

 

Vooral de poten en voeten waren nogal veel gedoe, maar na twee weken was hij af en had ik een heuse knuffel-AT-AT. Het lijkt misschien alsof hij heel stevig staat, maar dat is niet zo. Met heel veel geduld en gebalanceer wilde hij wel even voor de foto poseren, maar zijn favoriete houding is toch liggen.

Wil je zelf ook zo'n coole AT-AT Walker maken? Ik heb het naaipatroon in een Word-bestand gezet en dat kun je hier downloaden. 

Zeg het maar

In 1999 was ik in Portland en daar was iets grappigs: op een plein was een soort trappetje in een halve cirkel gebouwd en precies in het midden lag een steen met een tekst die jou uitdaagde iets te zeggen. Dat deed ik en ik hoorde mijn eigen stem superduidelijk weerkaatsen, door de vorm van het trappetje. Alsof ik rechtstreeks in mijn eigen oor praatte. Echt een grappig effect!

Onlangs vond ik precies zo'n soort trappetje in het Stadspark - een beetje verscholen. Daar lag natuurlijk geen steen in het midden, want deze tribune was waarschijnlijk met een heel andere reden gebouwd en het geluidseffect was bij de makers misschien niet eens bekend. Toen ik het precieze midden eenmaal had gevonden, werkte het trouwens óók heel erg goed bij deze trap.

Toch jammer voor alle kinderen die hier wel eens spelen, dacht ik, en daarom besloot ik zelf maar zo'n steen neer te leggen.

Ik heb niet de illusie dat hij heel lang zal blijven liggen, maar hopelijk hebben zoveel mogelijk mensen er plezier van de komende tijd.

Lampenkap van dia-raampjes

 

Dit is een idee dat ik eens op Pinterest heb gezien, maar helaas had ik geen dia's van mijn eigen gezin. Dat moest ik dus eerst zien te regelen. Omdat het heel duur is om échte dia's te laten maken van digitale bestanden, heb ik zelf nep-dia's gemaakt. Ik kocht een grote hoeveelheid lege diaraampjes via Marktplaats en ook een lampenkap in de kringloopwinkel. Daar haalde ik de oude bekleding vanaf.

 

Op mijn computer selecteerde ik meer dan honderd leuke foto's en ik rekende uit hoe groot elk fotootje afgedrukt moest worden om in een diaraampje te passen en hoeveel ruimte er tussen de foto's moest komen. Vervolgens drukte ik drie vellen vol met fotootjes af op van die ouderwetse overhead-sheets. Ik knipte de fotootjes uit en plaatste ze in de diaraampjes.

 

Ik had een malletje gemaakt om er heel precies gaatjes in te kunnen boren en zodat alle gaatjes gelijk zouden worden. 108 keer 4 gaatjes. Daarna moesten alle dia's met buigringetjes van 8 mm aan elkaar - een heel karwei!

 

Ik had erg veel geluk met het frame van de lampenkap! Er pasten precies 18 dia's in de rondte en van boven naar beneden kwam het ook aardig uit.

Dingen op wielen

Weer een paar voorwerpen op wielen! Soms met een lichtje, soms niet.
Zie ook twee eerdere posts: deze en deze.

Glas boren

Ik was benieuwd hoe moeilijk het zou zijn om door glas te boren. Met klei en water moet je een soort zwembadje maken om de plek van het gat heen, zodat het water het glas koelt terwijl je boort - met een speciale glasboor. Hier twee... eh... decoratieve objecten die ik met deze kennis kon maken:

Gutsen

Omdat ik met een schoolklas wilde gaan gutsen, moest ik natuurlijk even mijn geheugen opfrissen. De laatste keer dat ik gegutst had, was in 1989.
"Altijd van je af gutsen" is het enige dat ik er nog van wist...

Lampjes op wielen

Ik had al een tijdje het idee om een paar oude skate-wieltjes te gebruiken om iets rijdend te maken, maar ik wist niet zo goed wat. En ook niet hoe. Toen kwam ik de gouden tip tegen: draadeind. Ik kocht meteen een paar oude skates en wat andere dingen bij de kringloopwinkel.
Eerst zette ik een bollenplanter op wielen met het draadeind als assen. Later bedacht ik dat ik er een lampje van wilde maken. Dat ging zo makkelijk dat ik ook een jus-kom en een kaasrasp op wielen zette, mét een lampje erin. Misschien dat ik later nog wel meer dingen op wielen ga zetten.

De trip-inzicht-strip

In 2013 maakte ik een dingetje waarmee ik aan mijn kinderen kon laten zien hoe de trip vorderde. Ze vroegen namelijk steeds: "Hoe ver zijn we?" als we met de auto onderweg waren. Het was een witte strip met links en rechts een rood huisje (het beginpunt en het eindpunt) en daar tussenin een groen autootje dat je heen en weer kon schuiven. Het was voor op de achteruitkijkspiegel:

Ik maakte er ook een paar extra voor familie en vrienden met kinderen en iedereen vond het een groot succes. Weet je wat, dacht ik, laat ik ze te koop aanbieden in een webshop. Ik noemde het ding een TISKI (trip-inzicht-strip-voor-kids) en claimde tiski.nl. Ik maakte een logo en een mooie header waarop de bedoeling werd samengevat:

Ik maakte een stuk of 50 tiski's én ik vroeg patent aan op dit idee. Op zich raakte ik de meeste van deze 50 strips wel kwijt, maar een doorslaand succes is het nooit geworden. Toch gebruiken wij hem nog met veel plezier tijdens onze ritjes naar opa en oma en dergelijke.

Honderdveld

Het viel me eens op dat veel kinderen bij mij op school een nummer op hun trui of shirt droegen. Op een gegeven moment ben ik die nummers gaan verzamelen om er een honderdveld van te kunnen maken. 

De eerste foto is van 4 oktober 2011 en op 17 april 2013 was de reeks eindelijk compleet! Het heeft dus anderhalf jaar geduurd. Sommige kinderen die erop staan, zaten al in de brugklas toen het honderdveld af was. In totaal waren er 175 foto’s voor nodig om alle getallen compleet te krijgen. Er zijn dus veel dubbelen. Van de 175 foto’s zijn er 161 jongens en slechts 14 meisjes die een nummer dragen. Het is dus significant bewezen dat jongenskleding vaker een nummer bevat dan meisjeskleding. Van die 14 meisjes zijn er 4 meisjes met nummer 84. Van 48 getallen is er maar één, van 33 getallen zijn er twee, van 14 getallen zijn er drie, van 4 getallen zijn er vier en van 1 getal (nummer 84) zijn er maar liefst vijf.

Ik heb het honderdveld afgedrukt op grote posters en in elk lokaal hangt nu zo'n poster. Leerlingen kunnen er eindeloos naar kijken en misschien gebruiken sommigen de poster ook wel voor het oplossen van hun rekensommen.

 

Puzzelappel

Ik zag eens een kind met een puzzelappel, maar toen ik probeerde uit te zoeken hoe je dat precies moest maken ontdekte ik dat er nog geen tutorial van bestond. Gelukkig kon ik de puzzelappel nog reconstrueren en toen heb ik er maar zelf een tutorial van gemaakt. En toen ik toch bezig was ook maar een instructie-video op YouTube.

Lego-bak

We hadden alle Lego eerst in een gewone plastic bak, die dan elke dag op tafel omgekieperd werd. En vlak voor het eten moesten alle blokjes dan weer in die bak geschoven worden.
Nu hebben we een platte houten bak waar de blokjes tijdens het zoeken in kunnen blijven liggen en die in zijn geheel ónder de tafel 'geklikt' kan worden als we gaan eten.