woensdag 12 september 2018

Een verjaardagskalender


Aan het begin van het schooljaar maken de meeste leerkrachten een verjaardags-kalender met de klas. Er zijn veel manieren en ideeën om dit te doen en ik probeer elk jaar wat anders te doen. Dit idee zag ik eens op Pinterest en dit jaar had ik een mooi klein groepje met 17 kinderen en kon ik het eens proberen.
     Ik zocht uit wanneer elk kind jarig was en maakte eerst een schets op papier. Waar elk kind moest zitten en wat het moest 'doen'. Ik wilde namelijk hier en daar wat zogenaamde interactie tussen de verschillende vakken - benen die naar beneden bungelen, een cadeau dat wordt doorgegeven of twee kinderen die proosten op het goede leven.


Daarna maakte ik een enorme doos van grote stukken karton, waar de kinderen om de beurt en per maand in gingen zitten. De kinderen deden braaf precies wat ik zei, ook al hadden ze toen nog geen flauw idee waarom hun nieuwe meester dit eigenlijk wilde.


In Photoshop plakte ik alle kamers aan elkaar vast tot een grote flat. Vooral die 'interactieve' elementen waren even behoorlijk wat werk, maar uiteindelijk is alles gelukt. Toen nog even de maanden en de data erbij én een lucht, een dak en wat gras en klaar was de kalender! De eerste reactie van de kinderen was gelukkig positief:


Ik heb 'm als poster laten afdrukken bij de HEMA (75x50cm) en hij hangt nu prominent in ons lokaal.

woensdag 5 september 2018

Het broodclip-alfabet


Ik vind creatieve alfabetten van anderen meestal te gek en ik verzamel ze ook. De vorm van een broodclipje bracht me op het idee om zelf ook eens te proberen een alfabet te maken. Sommige letters waren makkelijk - de broodclip kon gewoon intact blijven bij de A, de C, de D en de U, telkens in een andere richting.
     Natuurlijk moest ik sommige broodclips digitaal bewerken, maar ik wilde elke broodclip zoveel mogelijk in zijn waarde laten, door steeds alleen maar het hoogstnodige toe te voegen of te verwijderen. Dit is vooral goed gelukt bij de B, de E, de G, de M, de N, de O, de W en de Y.
     Soms ontkwam ik niet aan een stevige verbouwing, zoals bij de H, de S, de T, de X en de Z.


maandag 11 juni 2018

Een fauteuil


Ik wilde eens een stoel maken. Zo eentje om lekker een krantje in te lezen of een kopje koffie in te drinken - een fauteuil. Ik zocht op internet wat plaatjes op van stoelen met een houten frame en gebruikte één plaatje daarvan als basis, waaraan ik nog wat kleine aanpassingen deed.


Ik kocht hardhout en deuvels bij de bouwmarkt. Voor de stevigheid wilde ik 'half-houtse' verbindingen gebruiken. Een stukje inzagen en dan met een beitel heel voorzichtig een hoekje eruit slaan.


Om de gaten precies recht tegenover elkaar te krijgen, zodat de deuvels precies goed terechtkomen, is nog wel een dingetje. Gelukkig ontdekte ik het bestaan van 'deuvel-hulpjes': eerst boor je de gaten aan de ene kant, dan die zwarte puntjes erin. En als je dan de latjes tegen elkaar drukt, komen er deukjes precies op de plek waar je in het andere latje moet boren!


Nadat alle deuvels op de goede plek terecht waren gekomen, lijmde ik de delen aan elkaar met houtlijm. Op een houten plaat had ik de contouren getekend, zodat ik kon controleren of alle verbindingen precies onder de goede hoek uit zouden harden. Voor deze hele stoel zijn dus núl schroeven gebruikt. Alleen deuvels en lijm.


Dit werden dus de twee zijkanten van de stoel. Natuurlijk even mooi in de lak zetten en daarna - ook met deuvels - de dwarsverbindingen erin. Ik was zelf vooral zeer tevreden over hoe de half-houtse verbindingen eruit zagen, nadat ik ze geschuurd en gelakt had:


Oké, het frame was nu klaar. Maar ik wilde heel graag de héle stoel zelf maken, dus ook de kussens en bekleding. Anders kun je niet zeggen dat je zelf een stoel hebt gemaakt. Daarom kocht ik bij Jan Sikkes van die schuimblokken.


En bij een meubelstoffeerder kocht ik mooie paarse meubelstof. Het betekende natuurlijk wel dat ik de hoezen voor die schuimblokken zelf moest naaien. Gelukkig had ik al een beetje ervaring met de naaimachine.


De schuimblokken pasten mooi in de hoezen en de laatste paar naden moesten even met de hand dichtgenaaid worden. In de hoes van de rugleuning stopte ik trouwens een stukje triplex bij het schuimblok in en dit kussen maakte ik met klittenband aan het houten frame vast, zodat de rugleuning niet kantelt als je er tegenaan leunt.


En toen was de stoel helemaal klaar! Het was een mooi proces, waarbij ik gaandeweg allemaal dingen bijleerde, maar het is goedkoper om een stoel bij de IKEA te kopen - dat moet ik er eerlijk bij zeggen.
En ja: hij zit héérlijk!